San José – przepiękne plaże

Kostarykę nazywa się Karaibami w pigułce, pomimo, że do nich nie należą, natomiast jest państwem Ameryki Środkowej. Jej stolicą jest San Jose. Widokiem, z jakim chyba każdemu turyście się kojarzą, jest biała plaża w otoczeniu palm kokosowych. Te ziemie nie są jeszcze poznane przez polskich turystów na taką skalę jak inne kraje, państwa oraz miasta. Nie słyszy się co kawałek języka polskiego, który już bardziej powszechny jest w Berlinie czy całej Anglii. A szkoda.

Kostaryka jest krajem, który nie posiada za wiele zabytków na światowa skalę, ale ma swoje miejsca, których nie można pominąć. Są one jednak w kilku miastach, ale warto wybrać się w to miejsce, ponieważ piękna pogoda, cisza oraz panujący spokój wynagrodzą i dadzą również nie zapomniane wrażenia. Będąc już tam, odpoczywając i popijając drinki, można zwiedzić kilka miejsc. Głównym skupiskiem zabytków w kraju jest stolica San Jose. Dzięki swej nietypowej architekturze i otaczającym ją krajobrazom, uważana jest za najpiękniejsze miasto Ameryki Środkowej.

Bazylika Nuestra de los Angeles w mieście Cartago – Ta budowla jest przykładem typowej architektury kolonialnej z domieszką stylu bizantyjskiego i ma trochę odmienny wygląd niż pierwotny, ponieważ musiała być odbudowana po trzęsieniu ziemi z XIX w. Jest to jedna z najważniejszych świątyń na Kostaryce, do której w sierpniu tłumnie pielgrzymują religijni mieszkańcy kraju – szacuje się, że corocznie jest to ponad 1,5 miliona osób.

Również z XIX w., z jego końca, pochodzi Teatr National de Costa Rica w San José. Jest to jeden z ciekawszych historycznych obiektów stolicy i stanowi dumę jej mieszkańców. Zbudowany został w stylu neoklasycystycznym z barwnymi wnętrzami. Innym zwracającym uwagę teatrem jest powstały w 1799 roku teatr Melico Salazara. W mieście znajduje się także Plac Francisco Salazara. W jego centralnej części postawiona jest tzw. Muzyczna świątynia. Stanowi ją kopuła osadzona na kilkunastu podtrzymujących ją kolumnach. Jest miejscem występów lokalnych zespołów muzycznych. Uwagę przyciągać może także fasada tzw. Metalowego Budynku. Jest to jeden z trzech eksperymentalnych domów, którego budowę zlecił i sfinansował w 1888 roku rząd.

Mocnym i niekwestionowanym atutem Kostaryki są jej parki narodowe i rezerwaty. Park Narodowy Manuel Antonio – uważany jest za jeden z najpiękniejszych rezerwatów przyrody na Kostaryce, jego największym atutem są: tropikalne lasy, piaszczyste plaże oraz rafy koralowe. Fauna i flora wzbudza największy zachwyt, natomiast w samym parku żyje ponad 350 gatunków zwierząt, w większości ptaki. Kostarykańskie rośliny stanowią 4% wszystkich gatunków roślin świata. Zwiedzić można także Tortuguero – park żółwi, który znajduje się w północno – wschodniej części Kostaryki. Tortuguero jest miejscem lęgowym żółwi zielonych na wybrzeżu morza karaibskiego. Do takich turystycznych zabytków, bardziej naturalnych, zalicza się jeszcze Kamienne kule – stanowią przykład najstarszych rzeźb wykonanych przez człowieka, są w kształcie kuli, a waga niektórych osiąga nawet 16 ton. Można je zobaczyć, na przykład na dziedzińcu Muzeum Narodowego, a ich pierwotne przeznaczenie stanowi jedną z zagadek archeologicznych.

Zwiedzając to państewko nie można pominąć Pradawnego osiedla Guayabo, położonego u stóp wulkanu Cartago. Zachowane tam grobowce, akwedukty, fundamenty domostw oraz kopce, które służyły rytuałom ceremonialnym, zostały uznane, już w 1973 roku, za pomnik narodowy oraz udostępnione zwiedzającym.

Lata 1000-1400 n.e. to okres największego rozwoju tego miasta, które później z nieznanych historykom przyczyn zostało opuszczone.

Muzeum Złota – to muzeum znajdujące się w miejscowości San Jose. W swoich zbiorach prezentuje bogate kosztowności ze złota, w którego obróbce specjalizowali się miejscowi Indianie – ludność pierwotna tego państwa. Dziś stanowią znikomy procent populacji. Jednak przez długie stulecia swojej bytności naznaczyli swą obecność w postaci licznych pozostawionych przedmiotów codziennego użytku, odnajdywanych na całym terytorium Kostaryki.

Biała ludność stanowi 93% populacji Kostaryki. Zalicza się do niej Kreoli (potomków dawnych imigrantów hiszpańskich urodzonych już w Kostaryce). Murzyni (2% ludności) zajmują przede wszystkim nadkaraibską prowincję Limon.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *